Durf te dromen

Ik loop door enorm hoog gras en zie eigenlijk niet meer waar de weg is. Wat gek het gras is zo hoog dat het wel een meter boven me uitsteekt. Ik raak niet in paniek want het ruikt er zo lekker en ik hoor het geluid van vogeltjes, bijen en de wind die zachtjes langs me heen blaast. Ik loop verder en ik kom op een sprookjesachtige plek, zo mooi, zo vredig. Wat een prachtige kleuren, hier wil ik niet meer weg. Tot ik schik van iets vreemds wat boven me vliegt. En het lijkt haast alsof er een eekhoorn aan mijn broek trekt.

Maar wat ik dan zie is echt zo bijzonder, een klein knap mini spookje die mij bloemen geeft, ik krijg er een kus bij. Dan buig ik door mijn knieën en ik zie een heel stoer jongetje die me heel graag wat wil vertellen. Hij zegt

 ‘Blijf dromen, want al het moois begint daar’